เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกของนางจะเป็นลูกหมา แต่ร่างที่แท้จริงของนางคือเทาเถี่ยเชียวนะ
ยังไงก็เป็นถึงหนึ่งในสี่สัตว์อสูรบรรพกาล ถูกบรรยายสภาพแบบนี้มันดูเสียเชิงไปหน่อยมั้ยเนี่ย?
แต่นางก็ยังแสร้งทำเป็นพยักหน้าอย่างจริงจัง "วางใจเถิด หากข้าพบเข้า ย่อมบอกมันให้อย่างแน่นอน"
ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าดวงจิตแท้จริงของเทาเถี่ยไม่ได้มาจุติในร่างลูกหมาตัวนี้ แต่ไปลงที่สัตว์ตัวอื่นหรือมนุษย์แทน จะตลกแบบนี้ด้วยหรือเปล่า...
ยังดีที่สร้อยคอเก็บของของนางซ่อนอยู่ใต้เสื้อผ้า ส่วนผ้าพันคอสามเหลี่ยมที่ศิษย์พี่รองเย็บให้ ก็โดนทัณฑ์สวรรค์ฟาดจนแหลกเป็นผุยผงไปตั้งนานแล้ว
ไม่อย่างนั้นถ้าพวกนี้เห็นเข้า มิคิดว่าข้าเป็นโจรฆ่าหมาชิงทรัพย์ไปแล้วเรอะ?
ผู้บำเพ็ญคนอื่นๆ พอได้ยินบทสนทนานี้ สีหน้าก็พิลึกพิลั่นน่าดู
คำแต่ละคำฟังดูก็เข้าใจอยู่หรอก แต่พอเอามารวมกันแล้วทำไมถึงไม่เข้าใจเลยวะเนี่ย?