กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สองพี่น้องตระกูลฉินเองก็กำลังลอบสังเกตพวกเขาทั้งสองคนเช่นกัน
ยามนี้เฉินซื่อกลับคืนสู่สภาพปกติแล้ว ใบหน้าซีดขาวราวกับกระดาษ รูปร่างผอมบางประหนึ่งกิ่งหลิวลู่ลม ดูอย่างไรก็เป็นบัณฑิตผู้อ่อนแอไร้เรี่ยวแรงจะมัดไก่ชัด ๆ
ส่วนไป๋จิ่วยิ่งมีรูปโฉมไร้เดียงสาบริสุทธิ์ ดวงตาผลซิ่งกลมโต ริมฝีปากกระจุ๋มกระจิ๋มดั่งผลอิงเถา ไม่ว่าใครเห็นเข้าก็ต้องคิดว่าเป็นดรุณีน้อยผู้ไม่ประสีประสาต่อโลกอย่างแน่นอน
อีกทั้งพวกเขาก็ไม่ได้เห็นภาพตอนที่ทั้งสองคนกำลังสวาปามอาหาร
ดังนั้นแม้จะยังระแวดระวัง แต่ก็มิได้ด่วนสรุปว่าทั้งสองคือฆาตกร
"พวกเจ้าเป็นใครกัน" มือที่จับกระบี่ของฉินจวิ้นผ่อนแรงลงเล็กน้อย ทว่ายังคงระแวดระวังอยู่ "เกิดอะไรขึ้นกับคนพวกนี้ คนเหล่านี้... พวกเจ้าเป็นคนฆ่าหรือ"