กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นช้าๆ ทั้งเย็นยะเยือกและชั่วร้ายพิกล
"ที่นี่คือฝันร้ายของพวกเขา"
ไป๋จิ่วหรี่ตาลง "ภาพมายานี่เป็นฝีมือเจ้าสินะ คนธรรมดาในหมู่บ้านอู้หยิ่นที่หายตัวไปก็เป็นฝีมือเจ้าด้วย"
เขาไม่ปฏิเสธ "หิวก็ต้องกิน เจ้าเองก็ไม่ต่างกันไม่ใช่หรือ มันเป็นเพียงสัญชาตญาณของพวกเราเท่านั้น"