กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สายตาของทุกคนจับจ้องไปยังบาดแผลน่าตกใจบนร่างของมู่หรงเซิงโดยพร้อมเพรียงกัน
ฉู่ยวี่หว่านกำลังจะเอ่ยปาก แต่มู่หรงเซิงกลับชิงพูดขึ้นมาก่อน น้ำเสียงของเขาแผ่วเบาราวกับเสียงยุง "ข้าเจอกับสัตว์วิญญาณระดับสูงที่พ่นไฟได้ตัวหนึ่ง... โชคดีที่ได้แม่นางท่านนี้ช่วยไว้ มิเช่นนั้นคง..."
ยามที่เขาเอ่ยปากก็ก้มหน้าลง ขนตาทอดต่ำลงเล็กน้อย คล้ายเคยชินกับการทำตัวต่ำต้อยเสียแล้ว
ฉู่ยวี่หว่านขมวดคิ้ว ดูเหมือนจะไม่ชอบท่าทางยอมคนเช่นนี้ของเขานัก