เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ริมฝีปากแดงระเรื่อของฉู่ยวี่หว่านเผยอขึ้นเล็กน้อย แค่นหัวเราะเย้ยหยันออกมาคำหนึ่ง "ข้าก็แค่พูดไปตามความจริง ทว่าพวกเจ้านี่สิ ได้เศษขนมหวานนิดหน่อยก็ยอมไปเป็นหมาให้เขาเสียแล้ว มิน่าเล่าถึงได้เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย พวกเดียวกันย่อมดึงดูดกันสินะ"
ฉู่ยวี่หว่านมักได้รับการประคบประหงมเอาอกเอาใจในสำนักมาโดยตลอด ยามปกติศิษย์คนอื่นๆ ล้วนเกรงอกเกรงใจนาง หรือกระทั่งเลื่อมใสศรัทธาด้วยซ้ำ
ศิษย์ไม่กี่คนนี้ก่อนหน้านี้ยังอยากให้นางช่วยชี้แนะสักเล็กน้อยอยู่แท้ๆ แต่ตอนนี้กลับมาแดกดันนางเพียงเพราะไป๋จิ่ว
ที่น่าขันยิ่งกว่านั้นคือ ไป๋จิ่วเป็นแค่สัตว์เดรัจฉานตัวหนึ่ง
สีหน้าของเหล่าศิษย์พลันชะงักแข็งค้าง สายตาที่มองฉู่ยวี่หว่านหาได้มีความอ่อนโยนเช่นก่อนหน้านี้อีกต่อไป ทั้งยังเริ่มขมวดคิ้วแน่น