เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไป๋จิ่วได้สติกลับมาในทันที นางสะบัดหัวไปมา แววตาฉายประกายประหลาดใจระคนสงสัย "เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง"
นับแต่วันที่ท่านอาจารย์เกิดจิตสังหารต่อเซี่ยวเทียน ไป๋จิ่วก็ไม่ได้ไปพบเซี่ยวเทียนอีกเลย
นางนึกว่าเซี่ยวเทียนจะจากไปนานแล้ว ไม่คาดคิดเลยว่าจะมาโผล่ที่นี่กะทันหัน
เซี่ยวเทียนบรรจงเช็ดคราบเลือดตรงมุมปากของไป๋จิ่วอย่างเบามือ จากนั้นจึงเอ่ยเสียงค่อย "พอจากท่านแม่มา ข้าก็ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน... ก็เลยวนเวียนอยู่แถวสำนักปี้อวิ๋นมาตลอด ข้ารู้ว่าชายคนนั้นจงใจแยกพวกเราออกจากกัน เดิมทีข้าตั้งใจจะไปหาท่าน แล้วฆ่าชายคนนั้นทิ้งเสีย เช่นนี้ข้ากับท่านแม่ก็จะได้อยู่ด้วยกันตลอดไป แต่ไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญได้มาเจอท่านแม่ที่นี่พอดี"
น้ำเสียงของเซี่ยวเทียนแฝงความตัดพ้ออยู่หลายส่วน ราวกับเด็กที่ถูกทอดทิ้งก็มิปาน