กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จื่อเยี่ยกลับไม่ใส่ใจ "ศิษย์น้องเซียวอยู่ที่ยอดเขาจั้ววั่งมาเกือบร้อยปีแล้ว เพิ่งจะมานึกกังวลเอาป่านนี้ไม่สายไปหน่อยหรือ ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยนิสัยของศิษย์น้องเซียว หากเจ้าไม่ไปหาเรื่องเขา เขาก็คงไม่มาสร้างความลำบากให้เจ้าหรอก"
เฟิ่งเชียนซานแค่นหัวเราะ "เจ้าคงถูกใจใบหน้าของศิษย์น้องเซียวเข้าแล้วล่ะสิ ถึงได้คอยออกหน้าแทนเขาอยู่เรื่อยแบบนี้"
จื่อเยี่ยก็ไม่ปฏิเสธ นางลูบปอยผมของตนเองพลางแย้มยิ้ม "แล้วจะทำไมเล่า"
อันที่จริงจื่อเยี่ยหมายปองความหล่อเหลาของเซียวอวิ๋นอยู่จริง ทว่าไม่มีความกล้าถึงเพียงนั้น
ถึงกระนั้นก็ไม่ปิดบังความชอบที่ตนมีต่อใบหน้าของเซียวอวิ๋นแม้แต่น้อย