กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหล่าศิษย์พี่แห่งยอดเขาจั้ววั่งที่มาในวันนี้ต่างพากันมองไป๋จิ่วแวบหนึ่ง
หลิงจือย่อตัวลงอุ้มไป๋จิ่วขึ้นมาพลางลูบศีรษะของมันเบาๆ
"คนอื่นมีอะไร พวกเราก็ต้องมีเหมือนกัน"
ไป๋จิ่วน้ำตาคลอเบ้า
ข้านี่ซึ้งจนน้ำตาจะไหลจริงๆ นะเนี่ย
พวกศิษย์พี่ดีกับข้าเหลือเกิน
แต่ตอนนี้ข้าเป็นแค่สัตว์ตัวเล็กๆ เองนะ จะไปใช้กระบี่ได้ยังไงล่ะเหวย?
เอาปากคาบเหรอ?
แค่คิดภาพตาม ข้ายังขำตัวเองเลยเนี่ย
ส่วนศิษย์ยอดเขาอื่นต่างพากันยกมือปิดปากหัวเราะเยาะ พลางกระซิบกระซาบอะไรบางอย่าง