กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
(บทก่อนหน้ามีการแก้ไขนะคะ ใครอ่านแล้วย้อนกลับไปดูได้น้า)
---------------------------------
ครู่ต่อมา พวกเขาก็สบตากัน คล้ายกับบรรลุข้อตกลงอันรู้กันโดยไม่ต้องเอ่ยคำ
ในเมื่อฉู่ยวี่หว่านหมายตาเสี่ยวจิ่วไว้ เช่นนั้นวันหน้าไป๋จิ่วก็อาจตกอยู่ในอันตรายได้ทุกเมื่อ
ดังนั้นพวกเขาจึงต้องปกป้องเสี่ยวจิ่วให้ดี
ไม่อาจปล่อยให้ฉู่ยวี่หว่านมีช่องว่างให้ฉกฉวยเป็นอันขาด
"บาดแผลของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง" ศิษย์พี่ใหญ่เอ่ยถามศิษย์พี่รอง
อันรุ่ยยกยิ้มมุมปาก "ข้าลงมือเอง ย่อมรู้หนักเบา"
ไป๋จิ่ว: ฝีมือการแกล้งล้มตบทรัพย์ของศิษย์พี่หญิงนี่ ขั้นเทพจนขี่คอยายข้ามถนนได้แล้วมั้ง
อันรุ่ย "..."