กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ห้องหับบนยอดเขาจั้ววั่งมีไม่มาก พอดีแค่ให้ศิษย์อาจารย์ได้อยู่อาศัยเท่านั้น
ที่พักของไป๋จิ่วจึงต้องสร้างขึ้นมาใหม่เดี๋ยวนั้น
พอไป๋จิ่วถูกพามาถึงที่อยู่ใหม่ ศิษย์พี่หกมิ่งสือก็ถือค้อนยืนอยู่ข้างๆ พลางเอ่ยแนะนำด้วยความเบิกบานใจสุดขีด
"สิดน้องหมา! ดูสิ นี่เปงบ้านหมาที่ข้าลงมือสร้างให้เจ้าเองกับมือเลยนะ!?"
ไป๋จิ่ว : "..."
ขอร้องละ สำเนียงจะเหน่ออะไรเบอร์นั้นวะเฮ้ย!