กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ประสาทกลับหรือไงเนี่ย!
ใครมันจะไปกินขี้กันเล่า!
ข้าไม่ใช่หมาสักหน่อยนะโว้ย!
"แกไม่กินขี้แล้วใครจะกิน หมาแต่ไหนแต่ไรมันก็ต้องกินขี้อยู่แล้ว! ยังไม่รีบกินเข้าไปอีก!"
เด็กเปรตสองสามคนช่วยกันจับขาทั้งสี่ข้างของไป๋จิ่วไว้ แล้วออกแรงกดหัวนางลงไปอย่างเอาเป็นเอาตาย
ลูกหมาตัวกระจ้อยร่อยตะเกียกตะกายทั้งสี่ขา ดวงตากลมแป๋วคู่นั้นฉายแววยอมตายไม่ยอมจำนน
และลูกหมาตัวนี้ก็คือไป๋จิ่ว
เรื่องนี้คงต้องย้อนกลับไปเมื่อสองสามวันก่อน ทันทีที่ไป๋จิ่วลืมตาตื่นขึ้นมา นางก็กลายเป็นลูกหมาบ้านตัวขาวอวบอ้วนไปเสียแล้ว
ทั้งที่ก่อนหน้านี้นางยังนอนอืดไถโต่วอินอยู่บ้านแท้ ๆ ไม่ใช่เหรอ?
เห็นแบบนี้แล้ว เหล่าสหายผู้เชี่ยวชาญการทะลุมิติย่อมรู้กันดี