เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 485 ชนะไม่ได้
กาลเวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างเชื่องช้าอีก 2 ล้านปี
หลังจากจักรพรรดิหยวนถอนตัวจากแดนรกร้างว่างเปล่าและจากไปไกล ดาวใหญ่ผุพังทั้งหลายที่เขาเคยกวาดล้างและบดขยี้จนสิ้นด้วยตนเอง ก็เริ่มหยั่งรากและฟื้นคืนขึ้นอีกครั้งในห้วงอวกาศอันเงียบงันไร้ผู้คน ราวกับเห็ดอัปมงคลที่งอกงามอยู่ในต้าฮวงอันเหี่ยวเฉา
ทีละดวง ทีละดวง แรกเริ่มพวกมันเป็นเพียงจุดสีเทาประปรายในห้วงอวกาศมืดมิดอันกว้างใหญ่ จากนั้นจึงเชื่อมต่อถึงกัน กลายเป็นคลื่นทมิฬที่ค่อย ๆ ไหลบ่า และแผ่ปกคลุมแดนรกร้างว่างเปล่าทั้งผืนซึ่งจักรพรรดิหยวนเคยเหยียบย่ำต้นธารมหาเคราะห์จนแหลกสลายและกวาดล้างความอัปมงคลจนหมดสิ้น
บนกำแพงฟ้าที่แบกรับระเบียบตลอดกาลของมหาห้วงจักรวาล รอยแยกซึ่งเขาเคยฟันขาดและผนึกตายด้วยกระบี่เดียวในอดีต ก็เริ่มมีหมอกสีเทาดำซึมทะลักออกมาอีกครั้ง