เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 467 หมื่นยุคอันกว้างใหญ่ ไม่อาจบดขยี้จิตวิญญาณระดับจักรพรรดิ
สายลมยาวนานชั่วหมื่นยุคกู่คำราม พัดผ่านกองกระดูกที่เกลื่อนกลาด ราวกับกำลังขับขานบทเพลงไว้อาลัยอันไร้สุ้มเสียง
“กลับ…กลับสู่โลกที่แท้จริง”
เจ้าโถงสะบั้นเซียนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ฝืนกดข่มอารมณ์ที่พลุ่งพล่านลง เสียงแหบพร่าดังก้องไปทั่วทุกมุมของกองทัพพันธมิตรที่หลงเหลืออยู่ “ฝ่าบาททรงใช้ชีวิตของพระองค์ แลกกับวันเวลาพักหายใจสามยุคสมัย พวกเราไม่อาจทำให้การเสียสละของพระองค์ต้องสูญเปล่า!”
สามยุคสมัย
จะว่ายาวก็ไม่ยาวนัก หากอยู่ท่ามกลางอายุขัยอันยาวนานของจักรพรรดิเซียน สามยุคสมัยนี้อาจไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง ทว่าสำหรับสรรพชีวิตนับร้อยล้านในโลกที่แท้จริงแล้ว สามยุคสมัยนี้ก็คือความหวังทั้งหมด และในช่วงเวลานี้ พวกเขาหวังว่าจะมีจักรพรรดิสวรรค์องค์ใหม่ถือกำเนิดขึ้น!
พวกเขาต้องนำข่าวอันโหดร้ายและหนักอึ้งนี้กลับไป ต้องรักษาความสงบสุขที่จักรพรรดิสวรรค์ทรงใช้ชีวิตแลกมา และเตรียมการทุกอย่างเพื่อรับมือกับภัยพิบัติหลังผ่านไปสามยุคสมัย
ผู้บำเพ็ญที่หลงเหลืออยู่ต่างเงียบงัน เก็บรวบรวมสิ่งของแตกหักที่สหายร่วมรบทิ้งไว้ และเก็บเศษชิ้นส่วนอาวุธจักรพรรดิที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ ไม่มีเสียงเอะอะ ไม่มีเสียงโห่ร้องยินดีกับชัยชนะ
การศึกครั้งนี้ พวกเขาขับไล่คมเขี้ยวของภัยพิบัติกลับไปได้ ทว่าพวกเขากลับสูญเสียจักรพรรดิสวรรค์ของตนเอง
กองทัพใหญ่ค่อย ๆ เปลี่ยนทิศ มุ่งหน้าไปยังประตูเคลื่อนย้ายอันห่างไกลของโลกที่แท้จริง