เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 463 ต้นธาร
สิบปีหล่อหลอมกองทัพ เช้าวันเดียวออกศึก
หีบโบราณแห่งวันเวลาปล่อยประกายเงินนับไม่ถ้วน ประตูเคลื่อนย้ายโบราณกาลที่ทอดขวางตำหนักบรรพชนค่อย ๆ คลี่ออกสู่ส่วนลึกของฟ้าบุพกาล
อีกด้านของประตูมองไม่เห็นดวงตะวัน จันทรา และดวงดาว ไม่เห็นภูเขาลำธารและผืนดิน มีเพียงหมอกควันผุพังสีเทามืดมิดไร้ขอบเขตที่ม้วนตัวขึ้นลง นั่นคือทะเลความอัปมงคลที่ปกคลุมโลกที่แท้จริงมาหลายร้อยล้านปี เป็นแดนมรณะสุดขอบที่จักรพรรดิโบราณนับไม่ถ้วนในหลายยุคสมัยต้องกลืนความแค้นและฝังกระดูกไว้
ขอบประตู โซ่เทพแห่งระเบียบดังเปรี๊ยะ ๆ นั่นคืออักขระมรรคต้นกำเนิดแห่งกำแพงกั้นโลกที่แท้จริงกำลังปะทะอย่างรุนแรงกับปราณขุ่นผุพังจากภายนอก หมอกอัปมงคลสีเขียวดำเป็นเส้นแล้วเส้นเล่าซึมผ่านช่องเข้าไปด้านใน พอสัมผัสประตูก็ถูกแสงรัศมีมรรคจักรพรรดิที่วังเซียนสะสมมาหมื่นยุคเผาเป็นควันจางสายหนึ่งแห่งสุญตา
จักรพรรดิหยวนยืนอยู่หน้าสุดของประตู ผมขาวถูกลมวายุดาราแห่งฟ้าบุพกาลพัดจนปลิวพลิ้วอย่างบ้าคลั่ง อักขระเทพจักรพรรดิครองเก้าห้าที่สลักอยู่บนอาภรณ์จักรพรรดิสีดำสว่างขึ้นทีละชั้น หมุนเวียนแสงเทพต้นกำเนิดอันเกิดจากการหลอมรวมผลึกโลกที่แท้จริงทั้งเจ็ด