เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 455 เจ้าแห่งสวรรค์ตกต่ำ! ต้นธารแห่งความอัปมงคล!
จักรพรรดิหยวนกุมกระบี่จักรพรรดิสวรรค์สะกดโลกา เนตรจักรพรรดิอันลึกซึ้งทะลุชั้นหมอกฟ้าบุพกาล ตรึงอยู่ที่ต้นธารของกลิ่นอายโบราณนั้น
ผมขาวพลิ้วสะบัดตามอำนาจจักรพรรดิอันมหาศาล ฉลองพระองค์มังกรดำอักขระมังกรกระพือสะท้าน รัศมีจักรพรรดิเซียนสิบสองวัฏทั่วกายราวมหาสุริยันอมตะตลอดกาล ลุกโชนม้วนม้วน
เสียงหนึ่งอันเก่าแก่หมื่นยุคกึกก้องไปทั่วห้วงจักรวาล ราวลอยออกมาจากหลุมฝังศพโบราณกาลที่หลับใหม่อยู่ชั่วนิรันดร์ “ไม่คิดว่ายุคหลัง ยังมีสิ่งมีชีวิตบำเพ็ญเป็นจักรพรรดิเซียนสิบสองวัฏได้ อีกทั้งยังฝึก «เคล็ดฟ้าจักรพรรดิครองเก้าห้า»!”
น้ำเสียงห่อหุ้มความสะเทือนใจที่ตกตะกอนจากวันเวลา ประสานกับการรำลึกอันซับซ้อน ราวข้ามผ่านกาลเวลาหมื่นยุค ในที่สุดก็พบผู้หนึ่งที่เทียบเท่าตนและสนทนามรรคได้
จักรพรรดิหยวนไม่รีบลงมือ
เขากำกระบี่ยืนอยู่ แววเนตรเรียบนิ่ง เสียงหนักแน่นดั่งศิลา “เจ้ากับข้าเดิมไม่เคยมีบาดหมางเก่า มหาเคราะห์ผุพังใกล้มาถึง เจ้ายังจะยืนกรานเป็นศัตรูกับเราหรือ?”
ขณะนี้สิ่งที่แบกรับอยู่บนบ่าของเขา ไม่ใช่เพียงความได้เสียของตนเองอีกต่อไป
หากเป็นในอดีต ด้วยสันดานสังหารของเขา คงไม่เอ่ยอีกสักครึ่งประโยค และชักกระบี่ฟันลงไปตรง ๆ เสียแล้ว
แต่บัดนี้ เขาคือจักรพรรดิสวรรค์