เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 445 ผลึกแท้ทั้งเจ็ด ครบแล้ว!
เก๋งหยกชั้นบนสุดของศาลาเมฆาสะท้าน ตั้งตระหง่านอยู่ ณ ยอดสูงสุดของเมืองเซียนทงเทียน เปิดโล่งสู่ความว่างเปล่าทั้งสี่ทิศ วายุดาราพัดกระหน่ำ สามารถมองลงไปเห็นแสงไฟนับไม่ถ้วนของเมืองใหญ่ทั้งเมือง ทิวทัศน์อันรุ่งโรจน์ของโลกมนุษย์กวาดตาเห็นได้ทั้งหมด
พลบค่ำค่อย ๆ ทอดลง เมฆายามเย็นย้อมท้องนภาครึ่งซีกให้อาบฉ่ำ ทองคำเหลวทั่วทั้งฟากฟ้าไหลหลั่งลงมา ชะโลมหอหยกตำหนักแก้วที่เรียงรายเบื้องล่างกับศาลาเซียนนับหมื่นพัน ให้เคลือบไว้ด้วยรัศมีเทพสีทองอ่อนอันหนาแน่นและเจิดจรัสไปทั้งสิ้น
ลมยามค่ำพัดผ่านเก๋ง พันหอบกลิ่นชาหอมละมุนเป็นสาย ๆ ล่องลอยไปมาบนแท่นหยกอันว่างเงียบ กลิ่นอายบริสุทธิ์ยาวนาน ชำระล้างจิตใจผู้คน
เซียนหญิงหมื่นแปรยกมือเรียวขึ้นเบา ๆ ถือกาน้ำเซียนไว้เอง รินชาถวายจักรพรรดิหยวน
น้ำชาใสกระจ่างไหลวนดุจอำพัน งามผ่องดั่งแก้วเป็นเงา ใบชาโบราณทีละใบคลี่ตัวลอยจมอยู่ในถ้วยอย่างช้า ๆ
ชานี้มิใช่ของระดับสามัญเป็นแน่ หากแต่เป็นชาโบราณแห่งการตระหนักมรรคที่ตกตะกอนด้วยวันเวลา พอน้ำชาลงถ้วย ก็แผ่กลิ่นอายมรรคอันเลือนลอยลึกล้ำออกมาหนึ่งสาย เป็นเส้น ๆ ซีมซึมเข้าไปในความว่างเปล่า ผู้บำเพ็ญทั่วไปได้กลิ่นก็สามารถสงบใจตระหนักมรรค ทำให้รากฐานแห่งมรรคมั่นคง
“ฝ่าบาทจักรพรรดิสวรรค์ เชิญเจ้าค่ะ”