เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 412 นรก! สมบัติชั้นยอด
เมื่อเสียงเย็นเยียบของประหารเซียนที่ว่า “บัดนี้ เจ้ายินดีออกจากถ้ำ รับใช้วังเซียนหรือไม่?” ดังจางลง
ณ ส่วนลึกของหุบเขาสวรรค์ ผืนดินอันเงียบตายที่เคยถูกแสงกระบี่ประหารเซียนชะล้างนั้น มิติสั่นไหวเล็กน้อย ชายชราผู้หนึ่งสวมอาภรณ์เทาโบราณ ร่างกายค้อมงอเล็กน้อย แบกกระดองเต่าดำที่เต็มไปด้วยรอยสลักแห่งกาลเวลาไว้บนหลัง ค่อย ๆ ปรากฏร่างขึ้น
คือผู้อาวุโสเทียนสิงนั่นเอง
เขามองประหารเซียนที่เก็บกระบี่เข้าฝัก กลิ่นอายลึกหนักดุจกระบี่ ในดวงตายังหลงเหลือความสะเทือนใจและจนใจอยู่เล็กน้อย สุดท้ายแปรเป็นเสียงถอนหายใจเบา ๆ “เฮ่อ… ผู้เยาว์น่ากลัวเสียจริง สมกับเป็นผู้ที่ได้รับรองจาก ‘กระบี่ประหารเซียนสี่ทิศ’ อาวุธสังหารมรดกวังเซียนอันไร้เทียมทานเช่นนี้ ศักยภาพช่างน่าสะพรึงจริง ๆ เพียงไม่กี่กระบี่ก็ทำลายร่างเวทที่ข้าบำเพ็ญทุกรกิริยามาหมื่นปีได้…”
เขาหยุดชั่วครู่ ดวงตาขุ่นมัวมองไปยังทิศทางแห่งสุญตาที่ตำหนักบรรพชนวังเซียนตั้งอยู่ พร้อมความสำรวจและความคาดหวังเล็กน้อย “เพียงไม่รู้ว่า ผู้เป็นจักรพรรดิสวรรค์องค์ใหม่ที่ทำให้ประหารเซียน ผู้บำเพ็ญกระบี่ไร้เทียมทานเช่นเจ้ายินดีติดตามและภักดีถึงเพียงนี้… จะมีสง่าราศีเช่นไร?”
สีหน้าของประหารเซียนยังคงเย็นชา เสียงเด็ดขาด “ฝ่าบาทจักรพรรดิสวรรค์ ทรงอำนาจเทพครอบแผ่นดิน มหามรรคเป็นเอก ความสามารถของพระองค์มิใช่สิ่งที่พวกข้าจะหยั่งถึงได้ ข้ารู้เพียงว่า ทิศที่ฝ่าบาททรงมุ่งไป คือลิขิตสวรรค์”