เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 389 ถูกกลืนแล้ว
หน้าช่องทางนั้น ลู่ชิงหลีมองช่องทางลึกที่ขวานเบิกฟ้าฟันเปิดออกมาอย่างรุนแรง แววตาฉายความตกตะลึงวาบหนึ่ง
“นี่คือช่องทางที่ข้ามพ้นฟ้าบุพกาลไปหรือ?” เสียงของนางแฝงความไม่อยากเชื่อเล็กน้อย “เมื่อครู่เจ้าฟันเพียงหนึ่งครั้ง ก็ฟันกำแพงกั้นระหว่างฟ้าบุพกาลทั้งสองแตกออกโดยตรงหรือ?”
ยามนี้จักรพรรดิหยวนสีหน้าซีดขาว ลมหายใจอ่อนแรง การโจมตีเมื่อครู่เกือบสูบพลังทั้งหมดของเขาไปจนหมด
หากมิใช่เพราะเห็นว่าสตรีผู้นี้เป็นคนดี จักรพรรดิหยวนก็ไม่กล้าเสี่ยงเช่นนี้ ยอมใช้พลังของตนจนหมดเพื่อช่วยนางสังหารผู้ครองนภาราตรีนิรันดร์
ทว่าสีหน้าของเขายังคงสงบราบเรียบ เอ่ยอย่างเบา ๆ “ขวานเบิกฟ้าเปิดช่องทางเช่นนี้ ก็เป็นเรื่องปกติมิใช่หรือ?”
“เจ้าอุตส่าห์ได้ขวานเบิกฟ้ามาครอง!” ลู่ชิงหลีมองเขาลึก ๆ แววตาเพิ่มความซับซ้อนขึ้นเล็กน้อย
อาวุธเบิกฟ้าบุพกาล สมบัติชั้นยอดไร้ผู้เทียบที่เล่าขานกันว่าสูญหายไปนานแล้ว กลับตกมาอยู่ในมือของชายหนุ่มผู้นี้
ไม่แปลกเลยที่เขายังไม่ถึงระดับครองนภา แต่กลับระเบิดการโจมตีอันน่าสะพรึงเช่นนั้นออกมาได้ แม้แต่ผู้ครองนภาราตรีนิรันดร์ก็ต้านไม่ไหว ถูกฟันสังหารด้วยขวานเพียงครั้งเดียว