เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 386 ฟ้าบุพกาลอีกฟาก
จักรพรรดิหยวนกำลังจะใช้พลังอันยิ่งใหญ่ของขวานเบิกฟ้าแล้ว!
พอสิ้นเสียง ณ ความว่างเปล่าเหนือศีรษะของเขา ก็ปริแยกเป็นช่องลึกมืดขึ้นมาทันที
เงาขวานยักษ์เล่มหนึ่งทั้งเล่มเทาหม่น เรียบง่ายโบราณไร้ลวดลาย แผ่กลิ่นอายมรรคสูงสุดแห่งการเบิกฟ้าแยกปฐพีและสถาปนาฟ้าบุพกาล ค่อย ๆ ผุดขึ้นจากภายในนั้น
แค่เพียงกลิ่นอายที่เงามายานี้แผ่กระจายออกมาเองตามธรรมชาติ ก็ทำให้เจ็ดครึ่งก้าวครองนภา ณ ที่นั้น อันได้แก่ ปฐมบรรพชนไร้สวรรค์ ปฐมบรรพชนเมฆารกร้าง ปฐมบรรพชนเก้าขั้ว ปฐมบรรพชนฟ้าโบราณ ยายเฒ่าฮวาเทียน ปฐมบรรพชนเมฆาคลื่น และปฐมบรรพชนยอดมรรค ต่างรู้สึกถึงดวงจิตวิญญาณที่แข็งค้าง ราวกับมดปลวกที่แหงนมองนภา สั่นสะท้านตามสัญชาตญาณ ถอยร่นออกไปด้วยความหวาดผวาถึงขีดสุด!
“นี่มันอะไรกัน?!”
“ฟู่! กลิ่นอายนี้… เหตุใดจึงเหมือนสมบัติฟ้าบุพกาลที่สูญหายไปนานในตำนานอย่างขวานเบิกฟ้าเล่า?!”
ในใจของเจ็ดปฐมบรรพชนปั่นป่วนเป็นคลื่นยักษ์ ต่างสูดลมหายใจเย็นเข้าปอด ตกใจจนแทบสิ้นสติ
ชื่อเสียงของขวานเบิกฟ้าในฐานะอาวุธเบิกฟ้าบุพกาลนั้น เคยถูกกล่าวถึงเป็นครั้งคราวในมรดกเก่าแก่ที่สุดของพื้นที่แกนกลาง ทว่าล้วนถูกมองเป็นเพียงตำนานสุญตาอันเลือนราง
แต่บัดนี้ มันกลับปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขาอย่างชัดเจน ถูกจักรพรรดิหยวนกุมอำนาจไว้!