เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 381 ขวานเบิกฟ้า!
จักรพรรดิหยวนพยายามสั่นพ้องและหลอมกลั่นสิทธิอำนาจมหามรรคสิ้นสุดยุคสมัยฟ้าบุพกาล ปรารถนาให้มันกลายเป็นสิทธิอำนาจมหามรรคเพียงหนึ่งเดียวของตน
แต่ทว่า ทำไม่ได้
เมื่อต้นกำเนิดขั้นสุดยอดและจิตเทวะของเขาหยั่งลึกเข้าไปในเสาสวรรค์สี่สีอันโอฬารนั้น เขาก็รับรู้ได้อย่างชัดเจนว่า ในแก่นแท้หลักสามประการที่ประกอบขึ้นเป็นสิทธิอำนาจนี้ การสิ้นสุดและยุคสมัยแสดงความใกล้ชิดกลมกลืนและการยอมรับต่อเขาอย่างรุนแรง
กายาขั้นสุดยอดของเขาเดิมทีก็มีสภาวะแห่งเจตจำนงของการสิ้นสุดหมื่นมรรคอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ผลึกยุคสมัยในทรวงอกยังเป็นผลึกแห่งพลังยุคสมัยอีกด้วย
ทั้งสองสิ่งหลอมกลืนกับเขาราวน้ำกับน้ำนม ราวกับแต่กำเนิดก็ควรเป็นของเขาแล้ว
ทว่า ปัญหาอยู่ที่แก่นแท้ประการที่สาม คือฟ้าบุพกาล
ท่วงทำนองกลิ่นอายมรรคดั้งเดิมอันกว้างใหญ่ เก่าแก่ และโอบรับทุกสรรพสิ่ง ซึ่งเป็นตัวแทนของ ‘ฟ้าบุพกาล’ กลับก่อความผลักไสต่อเขาอย่างแผ่วเบา
ไม่ใช่การต่อต้านอย่างรุนแรง แต่เป็นความห่างเหินและช่องว่าง ราวกับกำลังกล่าวว่า เจ้ามีวาสนากับการสิ้นสุดและยุคสมัย แต่ยังไม่ได้รับการยอมรับอย่างสมบูรณ์จากฟ้าบุพกาลเองอย่างแท้จริง เจ้าเพียงยืมใช้พลังแห่งการสิ้นสุดและยุคสมัยได้ แต่ไม่อาจหลอมกลั่นและยึดครองต้นกำเนิดส่วนที่แทนฟ้าบุพกาลได้อย่างสมบูรณ์
จิตเทวะของจักรพรรดิหยวนถอนออกจากเสาสวรรค์แห่งสิทธิอำนาจ แล้วครุ่นคิดอยู่ในความว่างเปล่าแห่งฟ้าบุพกาล