เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 374 พวกเจ้า……กำลังสอนข้าทำงาน?
นอกเมืองศักดิ์สิทธิ์ จักรพรรดิหยวนสัมผัสได้ชัดเจนถึงเสียงสะท้อนของสายเลือดเดียวกัน — กลิ่นอายของพี่สาวฉือเหยา
เดิมทีเขาตั้งใจจะยืมค่ายกลเคลื่อนย้ายของเมืองศักดิ์สิทธิ์ ตรงไปยังเผ่าศักดิ์สิทธิ์สระสวรรค์ เพื่อตามหากระดูกแท้ของท่านพ่อ
ไม่คาดคิดว่าตัวฉือเหยาเองกลับจะอยู่ที่นี่
ยิ่งไม่คิดว่าเมืองศักดิ์สิทธิ์ซึ่งได้ชื่อว่าคึกคักที่สุดในเขตแกนกลางฟ้าบุพกาลแห่งนี้ ในยามนี้กลับมีลางพายุฝนมาเยือน อาวุธบรรพชนเผชิญหน้ากัน จิตสังหารซุ่มอยู่รอบด้าน
ทว่าจักรพรรดิหยวนในยามนี้ได้หล่อหลอมกายาขั้นสุดยอดสำเร็จแล้ว ขึ้นสู่ขั้นสูงสุดแห่งเทพสูงสุด ไม่เกรงกลัวสิ่งใดทั้งสิ้น
เขาไม่จำเป็นต้องเก็บงำอำนาจจักรพรรดิอันกว้างใหญ่ลึกราวเหวเลยแม้แต่น้อย ก้าวเท้าออกไปตรง ๆ ร่างก็ปรากฏอยู่เหนือนภาที่อาวุธบรรพชนทั้งห้าใช้ประจันกันในเมืองศักดิ์สิทธิ์แล้ว
พอเขาแสดงตัวออกมา แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวเจิดจ้าเสมือนฟ้าถล่มก็ปกคลุมทั้งเมืองราวกับกระแสน้ำที่กลายเป็นรูปธรรม
อาวุธบรรพชนฟ้าบุพกาลทั้งห้าซึ่งเดิมลอยอยู่กลางอากาศ แผ่กลิ่นอายล้างโลก และล็อกกลิ่นอายซึ่งกันและกันไว้แน่นหนา — ทวนสวรรค์ กระจกเทพ จันทราเต็มดวง ธงรบ และม้วนภาพวาด — ในยามนี้กลับส่งเสียงหึ่งต่ำพร้อมกัน แสงสว่างวูบวาบไม่แน่นอน ตัวสั่นสะท้านราวกับตะเกียงริบหรี่กลางสายลม!
แรงกดดันไร้รูปที่มาจากกายาขั้นสุดยอด ทำให้อาวุธบรรพชนซึ่งไม่มีใครเร่งพลังเต็มที่เหล่านี้สั่นสะท้านและหวาดกลัวโดยสัญชาตญาณ