เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 359 ทุกย่างก้าวล้วนจิตสังหาร
เหตุใดจักรพรรดิหยวนจึงกำหนดกรอบเวลาห้าสิบปี?
เหตุผลง่ายยิ่งกว่าง่าย นั่นคือเวลา เขาต้องการเวลา
เทียนหลิงเอ๋อร์เคยรับปากเขาไว้ว่า ภายในสามสิบปี จะอนุมานตำแหน่งที่แน่ชัดของดินแดนโบราณอู๋และดินแดนรกร้างเงียบสวรรค์ได้อย่างแน่นอน
ขอเพียงภายในห้าสิบปีหาพบสักแห่งหนึ่ง และย่อยสิ่งที่ได้มาสำเร็จ ฝีมือของเขาก็จะก้าวกระโดดเชิงคุณภาพอย่างแน่นอน
ถึงเวลานั้น ไม่ว่า “น้องชาย” ที่หญิงผู้นั้นส่งมาจะมีวิธีการใด มีที่พึ่งอันใด ในยามเผชิญกับพลังอันเบ็ดเสร็จ ก็มีเพียงทางตายทางเดียว
ห้าสิบปี คือช่วงผ่อนเวลาของเขา และเป็นโอกาสของเขาด้วย
นครหุบเหวสวรรค์ ดินแดนหวงห้ามอันเป็นแกนกลางที่สุด
ที่แห่งนี้มิใช่ตำหนักทองอร่ามงาม หากเป็นมิติอิสระที่ถูกแสงดาวฟ้าบุพกาลและกลิ่นอายมรรคดั้งเดิมห่อหุ้ม ราวกับจักรวาลย่อส่วน
ร่างสิบห้าร่าง ดั่งสุริยะเทพฟ้าบุพกาลสิบห้าดวงที่นิรันดร์ไม่ดับสูญ ประทับอยู่ทุกทิศทางของมิตินี้ กลิ่นอายบ้างกว้างใหญ่ บ้างเลือนลอย บ้างคมกริบ บ้างหนักแน่น ไม่มีข้อยกเว้น ล้วนแผ่รัศมีเทวสภาพที่อยู่เหนือ “สูงสุด” ขึ้นไป