เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 349 เส้นทางสูงสุด
ห้วงมิติสีขาวบริสุทธิ์อันไร้ที่สิ้นสุด และซากศพมืดมิดมหึมาที่ทอดขวางนภา
เงามายาของลุงสามมองดูจักรพรรดิหยวนที่นิ่งเงียบครุ่นคิด ใบหน้าเผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมาเล็กน้อย ราวกับมองทะลุความคิดของเขา “หลานรักของข้า เห็นเจ้าขมวดคิ้วแน่น เช่นนี้กำลังสงสัยว่าเหตุใดตนเองจึงรู้สึกว่ายังมิใช่ร่างสมบูรณ์หรือ”
จักรพรรดิหยวนเงยดวงตาสีเลือดขึ้น พยักหน้า “ถูกต้อง ในส่วนลึกของสายเลือดมีรู้สึกว่าขาดหายอยู่ตลอด ราวกับทั้งพลังและรูปกายยังไม่ถึงขั้นสมบูรณ์ นอกจากนี้ ดินแดนโบราณอู๋และดินแดนรกร้างเงียบสวรรค์ สองแห่งนี้อยู่ที่ใดกันแน่”
“ดินแดนโบราณอู๋ ดินแดนรกร้างเงียบสวรรค์…”
เงามายาของลุงสามมองไปยังแดนไกลอันขาวโพลน ราวกับกำลังย้อนรำลึก “สองแห่งนี้มิได้อยู่ตายตัว ณ ที่ใดที่หนึ่ง พวกมันเป็นเหมือนดินแดนลับโบราณสองแห่งที่พิเศษ ซึ่งเร่ร่อนอยู่ในรอยแยกของมิติอันไม่แน่นอน วิธีธรรมดาไม่อาจระบุตำแหน่งได้เลย หากเจ้าอยากพบพวกมัน ต้องอาศัยยอดฝีมือที่ชำนาญวิถีการอนุมาน ทุ่มเทโลหิตหัวใจ ถึงจะจับร่องรอยได้เพียงเสี้ยวหนึ่ง”
พอพูดมาถึงตรงนี้ สายตาของเขาก็กลับไปตกอยู่ที่จักรพรรดิหยวนอีกครั้ง น้ำเสียงกลายเป็นจริงจัง “ส่วนเหตุที่เจ้ายังไม่ใช่ร่างสมบูรณ์ นั่นคือทางเลือกที่ท่านพ่อของเจ้า พี่ใหญ่ของข้า ได้เลือกไว้เพื่อเจ้า เขาหวังให้เจ้าแข็งแกร่งขึ้น แข็งแกร่งจนเหนือกว่าทุกสิ่งมีชีวิตที่เคยมีมาในเผ่าของเรา”