เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 346 ขอต้อนรับประมุขเผ่าน้อย——กลับ——มา!
ในชั่วพริบตาที่ก้าวเข้าสู่ทางเข้าสุสานฟ้าดิน ร่างของจักรพรรดิหยวนหยุดชะงักเล็กน้อยจนแทบไม่อาจสังเกตเห็น
ความเวียนหัวจากการเปลี่ยนผ่านมิติยังไม่ทันจางหาย สัมผัสเรียกหาอันเก่าแก่และชัดเจนซึ่งกำเนิดจากส่วนลึกที่สุดของสายเลือดก็ถาโถมมาดุจกระแสน้ำขึ้น ท่วมจิตใจของเขาในชั่วพริบตา
ความรู้สึกนั้นอ่อนโยนแต่หนักแน่น ราวกับมีเสียงนับไม่ถ้วนกระซิบอยู่ในส่วนลึกของดวงจิตวิญญาณ ชี้นำเขาและเรียกหาเขา
เบื้องหน้าคือโลกอิสระที่แยกตัวอยู่ต่างหาก มีกฎเกณฑ์อันเก่าแก่ ท้องฟ้าสีเทาหม่น ผืนดินกว้างใหญ่ไพศาล
ดินแดนแห่งนี้แบ่งออกเป็นเก้าชั้น แต่ละชั้นคือหนึ่งชั้นฟ้า ยิ่งลงต่ำก็ยิ่งมีภัยและยิ่งลึกลับ
ใต้เท้า สมุนไพรวิญญาณและหญ้าเซียนนานาชนิดขึ้นอยู่เกลื่อนกลาด แสงเมฆหลากสีหมุนวน กลิ่นยาสมุนไพรอบอวลเข้าจมูก ล้วนเป็นมหาสมุนไพรฟ้าบุพกาลที่หาได้ยากในภายนอก
แต่สายตาของจักรพรรดิหยวนหยุดอยู่บนสมบัติล้ำค่าที่ประเมินมิได้เหล่านี้เพียงชั่วขณะเดียว ก็ทอดลงสู่ส่วนลึกอันไร้ที่สิ้นสุดใต้เท้า
ณ ที่นั้น นอกจากสัมผัสเรียกหาอันแรงกล้า เขายังรับรู้ถึงความโศกเศร้าที่เกินบรรยายและทับถมมาชั่วยุคสมัยอันไม่อาจรู้ได้ว่ากี่มากน้อย
นั่นมิใช่เสียง มิใช่ภาพ หากแต่เป็นเศษอารมณ์ที่ฟุ้งกระจายอยู่ในกฎเกณฑ์ชั้นล่างสุดของมิติ สั่นสะเทือนร่วมกับสายเลือดของเขา นำมาซึ่งความหวั่นไหวเป็นระลอก ๆ