เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 339 มีสหายเต๋าผู้ใด ยินดีร่วมทางกับข้าหรือ?
ภายในโถงตะเกียงดวงจิต นัยน์ตาสีโลหิตของจักรพรรดิหยวนจ้องมองตะเกียงดวงจิตหลายดวงที่สั่นไหวอยู่นั้น ก่อนเอ่ยพึมพำเบา ๆ ว่า “สำนักปราณเที่ยงธรรมฮ่าวหราน…ลานมรรคไท่หยวนของข้าก็ถึงเวลาที่ควรประกาศบารมีเสียที!”
เขาผุดลุกขึ้นยืนอย่างสง่าและก้าวออกจากโถงตะเกียงดวงจิต
ต่อจากนั้น จักรพรรดิหยวนไม่เก็บงำกลิ่นอายของตนแม้แต่น้อย ร่างเพียงวูบเดียวก็ปรากฏเหนือเมืองไท่หยวน
แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวในระดับสูงสุดขั้นที่ยี่สิบเก้าของเขาก็พลันกดลงมา ปกคลุมทั้งเมืองอย่างไม่เกรงกลัวผู้ใด แม้แต่อากาศก็ราวกับแข็งตัว
ผู้บำเพ็ญในเมืองทั้งเมืองตื่นขึ้นในชั่วพริบตา ต่างเงยหน้าขึ้นมองด้วยสีหน้าตกตะลึงและไม่เข้าใจ
“เกิดอะไรขึ้น?!”
“เจ้ามรรคาไท่หยวนเป็นอะไรไป?”
“แรงกดดันน่ากลัวนัก…ผู้ใดยั่วโทสะเขา?”
จักรพรรดิหยวนยืนอยู่เหนือท้องนภา ผมสีโลหิตปลิวไหวเล็กน้อย ฉลองพระองค์จักรพรรดิสะบัดพลิ้ว แววตาอันเย็นชาของเขากวาดผ่านหัวเมืองอันคึกคักเบื้องล่าง เสียงกึกก้องและเปี่ยมบารมีราวกับบัญญัติแห่งมรรคาสวรรค์ ดังก้องทั่วเมือง “พวกเศษสวะแห่งสำนักปราณเที่ยงธรรมฮ่าวหราน ออกมารับความตาย!”