เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 332 บนเส้นทางอมตะ มิตรเก่าค่อยร่วงโรย
ครึ่งเดือนให้หลังการจากไปของจื่อหลีตันฮวา
วันนี้ ภายนอกลานมรรคไท่หยวน เรือเหาะของสำนักศักดิ์สิทธิ์เมฆาโอสถลำหนึ่งที่งดงามไม่แพ้กัน ทว่าขนาดย่อมกว่าเล็กน้อย ก็แล่นฝ่ากลุ่มเมฆมา
สตรีงามนางหนึ่งในชุดตำหนักหลวง ใบหน้าละม้ายจื่อหลีตันฮวาถึงห้าหกส่วน ทว่ากลิ่นอายกลับอาวุโสและสง่างามยิ่งกว่า ก้าวออกมาจากเรือเหาะนั้น
นางคืออาแท้ ๆ ของจื่อหลีตันฮวา หนึ่งในผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักศักดิ์สิทธิ์เมฆาโอสถ นามจื่อหลีตันน่า ตบะสูงถึงสูงสุดขั้นที่ยี่สิบเจ็ด
ผู้ที่มากับนางยังมีนักหลอมโอสถกว่าสามสิบคนในชุดของสำนักศักดิ์สิทธิ์เมฆาโอสถ กลิ่นอายของพวกเขาบ้างสงบหนักแน่น บ้างร้อนแรงผะผ่าว เห็นได้ชัดว่าล้วนเป็นนักหลอมโอสถชั้นสูงที่ช่ำชองมรรคโอสถและมากด้วยประสบการณ์ ตบะส่วนใหญ่ก็อยู่ในชั้นสามชั้นสี่ขึ้นไป
พวกเขาคือคณะที่สำนักศักดิ์สิทธิ์เมฆาโอสถส่งมา เพื่อรับผิดชอบการหลอมสร้าง “โอสถเทพโลหิตหมื่นแปร” โดยเฉพาะ
หลิงม่านในฐานะพ่อบ้านของลานมรรค รับรองจื่อหลีตันน่าและคณะด้วยตนเอง
ภายในโถงหลัก สองนางนั่งลง
“สหายเต๋าหลิงม่าน หลังจากเจ้าสำนักกลับไปแล้ว ก็ได้บอกเล่ารายละเอียดความร่วมมือให้ข้าฟังแล้ว”