เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 311 กลืนกินอย่างบ้าคลั่ง! ครึ่งก้าวสูงสุดระยะสมบูรณ์
วันเวลาครึ่งเดือนผ่านไปเพียงชั่วพริบตา
ร่างหลักจักรพรรดิหยวนเดินทางมาเพียงลำพัง ยังหมู่บ้านมนุษย์ปุถุชนอันแสนธรรมดาไม่น่าสนใจแห่งหนึ่งในชั้นฟ้าที่สาม
โลกนภาเบื้องบนแม้มีสามสิบหกชั้นฟ้า หล่อเลี้ยงผู้บำเพ็ญเพียรนับไม่ถ้วน ทว่าก็มิใช่ทุกคนจะก้าวย่างสู่เส้นทางมรรคาได้
ระดับแรกคือเปิดทวารก็เป็นด่านแรกแล้ว หากมิได้เกิดมาพร้อมทวารวิญญาณที่รับรู้ฟ้าดิน ตลอดชีวิตก็เป็นได้เพียงมนุษย์ปุถุชน
หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ในหุบเขาที่โอบล้อมด้วยหมู่ภูเขา ได้ยินเสียงไก่และสุนัข ไร่นาบ้านเรือนเป็นระเบียบ มนุษย์ปุถุชนในหมู่บ้านออกไปทำนาเมื่ออาทิตย์อุทัย พักผ่อนเมื่ออาทิตย์อัสดง หาได้รู้เลยว่าเหนือผืนนภาและนอกเก้าสวรรค์นั้นมีโลกอันกว้างใหญ่เกรียงไกรเพียงใด
กลิ่นอายของจักรพรรดิหยวนเก็บงำจนสิ้น ผมสีเลือดและเสื้อคลุมสีเลือดแปรเป็นชุดยาวสีเขียวธรรมดา เขาเดินอยู่ระหว่างคันนา ราวกับบัณฑิตสัญจรผู้หนึ่ง
สายตาของเขากวาดผ่านชาวนาที่ไถพรวนอยู่ในทุ่งและเด็กเล็กที่กำลังเล่นซน ในใจไร้ระลอกคลื่น
เขามาที่นี่ มิใช่เพื่อสรรพชีวิตชั้นมดปลวกเหล่านี้
ตามการชี้ทางของวิญญาณอาวุธกระถางสุญตา แกนกลาง “ต้นกำเนิดมรรค” ของชั้นฟ้าที่สามนั้น จุดเชื่อมต่อมิติของมันบังเอิญทับซ้อนกับเส้นชีพจรปฐพีของหมู่บ้านมนุษย์ปุถุชนแห่งนี้อยู่อย่างเลือนรางยิ่ง