เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 หา? พ่อข้า……ทำไมท่านถึงมา?
แรงกดดันอันชั่วร้ายที่สุด อธรรมที่สุด สูงส่งที่สุดและมืดมิดที่สุด ราวกับกระแสหนาวที่แข็งตัวมากว่าหมื่นยุค สะกดคลุมทั้งเมืองกระบี่อัคคีในชั่วพริบตา
มิติแข็งตัว เวลาคล้ายหยุดนิ่ง
ในชั่วขณะนี้ กริยาท่าทาง สีหน้า และแม้กระทั่งความคิดของผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วน ล้วนเชื่องช้าลง
บรรพชนเต๋าแห่งเผ่าคุนเผิงที่กำลังจะพาตัวจักรพรรดิชางไป ร่างชะงักกึก ราวกับจมลงในปลักตมที่มองไม่เห็น ความสงบเยือกเย็นและไมตรีบนใบหน้าที่มีมาแต่เดิมหายวับไปในพริบตา แทนที่ด้วยความหนักอึ้งและความตื่นตะลึงที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน
เขาเงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน มองไปทางทิศที่แรงกดดันนั้นตกลงมา แล้วเอ่ยเสียงหนัก “สหายเต๋าผู้ใดเสด็จมา ขอเชิญปรากฏกายให้เห็นสักหน่อยเถิด นี่คือประมุขเผ่าน้อยแห่งเผ่าคุนเผิงของข้า หวังว่าสหายเต๋าจะให้เกียรติข้าผู้เฒ่าและเผ่าคุนเผิงของข้าสักหน่อย” ในเสียงนั้นแฝงความสั่นสะท้านที่ยากจะสังเกตได้
เขาพยายามยกชื่อเสียงของเผ่าคุนเผิงออกมาข่ม หวังให้อีกฝ่ายเกิดความยับยั้งชั่งใจ
ผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนในที่นั้นค่อย ๆ ตั้งสติกลับมาจากความสะพรึงของแรงกดดันน่าสะพรึงนั้น พลันได้กำลังใจขึ้นมา ดวงตาสว่างวาว
“มาอีกองค์หนึ่งแล้วหรือ?!”
“กลิ่นอายนี้… ช่างชั่วร้ายและหยิ่งผยองนัก! แข็งแกร่งกว่าบรรพชนเต๋าแห่งเผ่าคุนเผิงผู้นั้นไม่รู้กี่เท่า!”