เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 เหล่าชี วันนี้ข้าไว้ชีวิตเจ้า ต้องรู้จักกตัญญู!
ดวงตาทั้งคู่ของบรรพชนที่เจ็ดแห่งลานมรรคปฐมกาล ซึ่งแฝงความหมายแห่งการเกิดและดับของปฐมกาล จ้องเขม็งไปยังชายผู้นี้ที่ผมโลหิต เสื้อคลุมสีโลหิต และกลิ่นอายชั่วร้ายท่วมฟ้า
บรรพชนเต๋าขั้นสูงสุดหรือ?
เพียงบรรพชนเต๋าขั้นสูงสุด ยังกล้าใช้น้ำเสียงวางอำนาจเหนือเช่นนี้มาซักถามตนหรือ?
“เสี่ยวเอ๋อร์กำเริบนัก!”
บรรพชนที่เจ็ดแห่งปฐมกาลพิโรธขึ้นทันที ปราณปฐมกาลอันเลือนรางทั่วกายปั่นป่วนอย่างรุนแรง กระตุ้นให้กฎมรรคนับไม่ถ้วนของชั้นฟ้าที่สามสั่นสะเทือนสะท้อนกัน
เขามีชีวิตมาหลายยุคสมัยไม่สิ้นสุด ในฐานะครึ่งก้าวสูงสุด เคยถูกบรรพชนเต๋าผู้หนึ่งดูแคลนเช่นนี้มาก่อนหรือ?
ชายผู้นี้ไม่เพียงชั่วร้ายประหลาด ยังแผ่กลิ่นอายที่ทำให้เขารังเกียจและระวังโดยสัญชาตญาณ
“พลังแห่งปฐมกาล เจ้าคือครึ่งก้าวสูงสุดแห่งลานมรรคปฐมกาลหรือ?”
หกเนตรของร่างหลักจักรพรรดิหยวนหมุนช้า ๆ มองทะลุถึงต้นตอแก่นแท้แห่งพลังของอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย นั่นคือกลิ่นอายมรรคอันเป็นเอกลักษณ์ที่วิวัฒน์สรรพสิ่งและหวนคืนสู่ต้นกำเนิด