เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 276 สำหรับเจ้า อาจยากดั่งขึ้นสวรรค์
เพื่อคลายความกระอักกระอ่วน จอมมรรคผู้หนึ่งจากลานมรรคอวี้ซวีจึงกระแอมไอเบา ๆ แล้วเปลี่ยนเรื่องว่า
“แหม… สหายเต๋าจักรพรรดิหยวนมีพรสวรรค์สะเทือนโลก พลังต่อสู้เหนือหมู่ ต้องยอมรับว่าพวกข้าตาไม่ดีเอง แต่เมื่อครู่เขากล่าวโอ้อวดว่าภายในสองเดือนจะบำเพ็ญเทพอัคคียมโลกสามตนต่างธาตุได้สำเร็จ… พวกท่านคิดว่าเรื่องนี้จะเป็นไปได้หรือไม่”
เมื่อได้ยินหัวข้อนี้ เหล่าจอมมรรคก็มีชีวิตชีวาขึ้นในทันที
เมื่อการโต้เถียงเริ่มขึ้น บรรยากาศกระอักกระอ่วนเมื่อครู่ก็จางลงมากในบัดดล
“ช่างเป็นเรื่องเพ้อฝันกลางวัน!” จอมมรรคผู้หนึ่งซึ่งสวมชุดนักพรตสีดำและมีกลิ่นอายแหลมคมดุจกระบี่เอ่ยขึ้นก่อน เขาคือจอมมรรคพั่วจวินแห่งสำนักมรรคาสวรรค์ยุทธ์ ผู้มีนิสัยตรงแข็ง “«คัมภีร์อัคคียมโลกเก้าเทพ» ข้าก็เคยได้ยินมา การที่ธาตุต่าง ๆ ขัดกันเป็นปัญหายากเย็นมาตลอดกาล ปราชญ์รุ่นก่อนแห่งลานมรรคเทพยมโลกยังแก้ไม่ได้ เขาเป็นผู้บำเพ็ญจากโลกเบื้องล่างที่เพิ่งสัมผัสบทคัมภีร์เป็นครั้งแรก จะสำเร็จในสองเดือนหรือ? ไม่มีทางเด็ดขาด!”
“สหายเต๋าพั่วจวินกล่าวเร็วก่อนไป” จอมมรรคอีกผู้หนึ่งที่มีอากัปกิริยาอ่อนโยนและรอบกายมีลมหายใจแห่งชีวิตไหลเวียนไม่ขาดสาย เอ่ยอย่างช้า ๆ เขาคือจอมมรรคหวงอวิ๋นแห่งลานมรรคเสินหนง “สหายเต๋าจักรพรรดิหยวนสามารถเอาชนะหั่วหมิงในระดับเดียวกันได้ ย่อมมีความเข้าใจและพรสวรรค์เหนือล้ำ อาจจะ… มีโอกาสเพียงเส้นเดียวจริง ๆ หรือไม่”