เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 พวกเจ้า ก่อเรื่องแล้ว
วังสวรรค์ ห้องทรงพระอักษรของจักรพรรดิสวรรค์
ภายในโถงงดงามอร่ามด้วยทองคำ แสงมงคลนับหมื่นสายโปรยลงมา สาดส่องให้ร่างที่อยู่เบื้องหลังโต๊ะทรงพระอักษรยิ่งดูสูงส่งหาที่เปรียบมิได้
จักรพรรดิสวรรค์ทรงฉลองพระองค์จักรพรรดิปักมังกรเก้าตัว สวมมงกุฎเสมอสวรรค์ พู่มงกุฎจักรพรรดิห้อยลงมาเบา ๆ บดบังดวงตาคู่ลึกซึ้งและเปี่ยมอำนาจนั้น
เขานั่งสง่าอยู่บนบัลลังก์จักรพรรดิอันเป็นสัญลักษณ์แห่งสิทธิอำนาจของปวงสวรรค์ กลิ่นอายทั่วร่างกลมกลืนไร้ที่ติ พลังอันน่าสะพรึงกลัวของจ้าวต้นกำเนิดระยะสมบูรณ์ถูกเก็บงำลึกดั่งเหว มิปรากฏแม้เศษเสี้ยวความลนลานอับจนจากก่อนหน้านี้อีกแล้ว
ทว่ามีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่าเงามืดซึ่งไม่อาจสะบัดหลุดในส่วนลึกของหัวใจ กับแรงกดดันที่ราวกับทำให้หายใจไม่ออกในโถงบรรพชนนั้น มิได้จางหายไปทั้งหมด
เขานั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แววประกายคมกล้าฉายวาบในดวงตา ร่างกายก็หายวับไปจากห้องทรงพระอักษรแล้ว
ชั่วขณะถัดมา เขาก็ปรากฏตัวอยู่ ณ ส่วนลึกที่สุดของตำหนักสวรรค์ เบื้องหน้าดินแดนต้องห้ามซึ่งถูกหมอกฟ้าบุพกาลอันไร้ที่สิ้นสุดและอาคมโบราณปกคลุม
ที่แห่งนี้ก็คือรากฐานที่สั่งสมมาที่แท้จริงของวังสวรรค์ นั่นคือโถงบรรพชน