เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 199 เรามาสายไป
เสียงคำรามสะท้านฟ้าดังกึกก้องไปทั่วที่ราบสูงกว้างใหญ่ แสงเรืองระดับเจินจวินแต่ละสายพุ่งฉีกท้องฟ้า ทะยานขึ้นจากเรือเหาะและเรือรบยักษ์ของทุกฝ่าย มุ่งหน้าหลอมรวมเข้าสู่ดินแดนหวงห้ามอันเป็นอาณาเขตที่กำหนดไว้ ณ ประตูใหญ่ตำหนักจักรพรรดิ
เพียงวันเวลาชั่วครึ่งก้านธูป เงาร่างเจินจวินดำทะมึนก็แผ่เต็มผืนดิน จำนวนทะลุ 4,000 ไปแล้ว!
อีกทั้งผู้คนก็ยังไม่หยุดหลั่งไหล ผู้บำเพ็ญจากทุกสารทิศยังคงทยอยกันมุ่งมา จำนวนเจินจวิน 5,000 นั้นอีกอึดใจก็จะครบ กลิ่นอายผู้บำเพ็ญแน่นขนัดประสานกัน กดดันจนลมในฟ้าดินหยุดนิ่ง เมฆทมึนจมลง
ณ ยอดนภา กึ่งจ้าวต้นกำเนิดสิบสองตนนั่งลอยอยู่กลางปวงสวรรค์ อาณาเขตรอบกายจมโผล่ดั่งภูเขาเทพบรรพกาลพาดขวางความว่างเปล่า แววตาเย็นชาเฉยเมย ทอดมองสรรพชีวิตเบื้องล่างราวมดปลวก
“ฝูงมดปลวก เอาแต่ไล่ล่าสิ่งเลื่อนลอย” กึ่งจ้าวต้นกำเนิดตนหนึ่งของสำนักยุทธ์ยอดมรรคาเอ่ยเสียงเย็นยะเยือกดุจเหล็กกล้า ปราศจากความเมตตาแม้เสี้ยวเดียว กวาดตามองเบื้องล่างอย่างเฉยชา
“เพียงเพื่อวาสนาจอมสรรพสิ่งอันเลือนรางเพียงหนึ่งเดียว หลายสายมรดกมรรคกลับยอมส่งเจินจวินแกนหลักในสังกัดออกมาให้ติดตาข่ายเอง น่าสังเวชก็ยังน่าเย้ยหยัน” กึ่งจ้าวต้นกำเนิดแห่งวังราชาสวรรค์ตนหนึ่งถอนหายใจแผ่วเบา น้ำเสียงไร้ความเวทนาแม้เพียงเสี้ยว เหลือเพียงการเยาะหยันอันเฉยเมย