เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 ซากอัสนี? ให้ตายสิ ที่แท้คือสุญอัสนี
“เอาเถิด!”
เจียงเวิ่นเทียนพยักหน้าในที่สุด “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเจ้าก็แยกย้ายกันไปคนละทาง ตามหาวาสนากันเอง แต่จงจำไว้ ป่าทึบอัสนีจมเต็มไปด้วยภัยอันตรายรอบด้าน อย่าโลภความดีความชอบแล้วบุ่มบ่ามรุดหน้า หากพบสัตว์ร้ายที่ต้านทานไม่ได้ ก็ให้ถอยออกมาทันที ถือการรักษาชีวิตเป็นสำคัญ!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนต่างเผยสีหน้ายินดี พร้อมใจกันรับคำ “น้อมรับบัญชาท่านบรรพชน!”
ไม่นานนัก เจินจวินสิบห้าผู้และจอมสูงส่งแปดสิบผู้ก็แบ่งออกเป็นกลุ่มเล็กรวมสิบกว่ากลุ่ม ต่างเลือกทิศทางของตน แล้วแปรเป็นลำแสงพุ่งหายเข้าไปในส่วนลึกของป่าทึบอัสนีจม
ณ ที่เดิมเหลือเพียงเจียงเวิ่นเทียนผู้เดียว
เขาไพล่หลังยืนอยู่นอกป่า มองต้นไม้โบราณแห่งแสงอัสนีที่ทอดยาวไร้ขอบเขต ทว่าภายในใจกลับสงบนิ่งราบเรียบ
มีจักรพรรดิหยวนอยู่ การไปครั้งนี้ย่อมต้องได้สิ่งใดกลับมาเป็นแน่
ผ่านไปราวหนึ่งชั่วยาม
ความว่างเปล่าเบื้องหน้าย่นบิดเล็กน้อย