เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 184 พวกเจ้ายืนกรานหาความตาย เราก็จะสนองพวกเจ้า
เสวียนหวงไร้ขอบเขต มหาจักรวาลเงียบสงบมาหมื่นกาล!
หอกศึกมังกรโลหิตเล่มหนึ่งทะลุกำแพงออกมา ปลายหอกสีโลหิตฉีกกระชากความมืดตลอดกาล สะบั้นม่านกั้นความว่างเปล่าทีละชั้น ๆ ปลายแหลมเปล่งประกายน่าเกรงขาม!
ทั้งภายในและภายนอกดาวโบราณจักรพรรดิอัสนี ผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนล้วนกลั้นลมหายใจ
สายตานับไม่ถ้วนล้วนจับจ้องอยู่ที่ห้วงดาวอันปั่นป่วนผืนนี้
บนเรือเหาะชมศึกที่ลอยอยู่กลางห้วงนอกแดนทีละลำ ผู้บำเพ็ญทั้งหลายต่างหดรูม่านตาลง ประทับภาพเงาร่างโดดเดี่ยวหยิ่งผยองเหนือผู้ใดไว้ในก้นบึ้งดวงตาอย่างแน่นิ่ง
จักรพรรดิหยวนในฉลองพระองค์มังกรดำสะบัดพลิ้ว ใต้ฝ่าเท้าบดขยี้เศษดวงดาวเป็นจุด ๆ ก้าวย่างหนักแน่น ค่อย ๆ ย่างกรายสู่โลกจากความมืดอันไร้ที่สิ้นสุดทีละก้าว แรงกดดันแผ่ปกคลุมแปดแดนร้าง
“บ้าไปแล้ว…ช่างฝืนสวรรค์เสียจริง!” ผู้หนึ่งใจสั่นสะท้าน พึมพำเบา ๆ เปี่ยมด้วยความไม่อยากเชื่อ
“ด้วยกำลังเพียงลำพังยืนหยัดต่อกรเทียนจวินถึงสามตน วิญญาณเข้มแข็งเยี่ยงนี้ ยอดเยี่ยมห้วงดาว!” ผู้บำเพ็ญอีกหลายคนกำหมัดแน่น โลหิตพลุ่งพล่าน เอ่ยชื่นชมเสียงหนัก
ในชั่วขณะที่มหาสงครามกำลังจะปะทุ เงาร่างงดงามร่างหนึ่งก็พลันผาดผ่านกลางอากาศออกมา กั้นขวางระหว่างจักรพรรดิหยวนกับเทียนจวินทั้งสี่ตน