กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 เรื่องนี้ ไม่อาจจบลงโดยดี
ชั่วพริบตาก็ล่วงเลยไป 300 ปี
ณ ภูเขาวิญญาณเมฆาเลือนลอย ภายในจวนถ้ำอักษรสวรรค์
ความเงียบงันเบ็ดเสร็จถูกห่อหุ้มด้วยม่านแสงค่ายกล มีเพียงลวดลายค่ายกลบนพื้นสว่างวับดับสลับกัน คายและดูดกลืนปราณต้นกำเนิดฟ้าดินอันไพศาล
บนแท่นหยก จักรพรรดิหยวนนั่งขัดสมาธิ ฉลองพระองค์มังกรดำไร้ธุลี ผมขาวดั่งหิมะทอดลงข้างบ่า
เขาหลับดวงตาลงเล็กน้อย ลมหายใจทั่วร่างหนักแน่นนิ่งลึกดุจห้วงสมุทร มีเพียงเสียงคำรนต่ำ ๆ จากภายในร่างที่ดุจน้ำในแม่น้ำลำคลองไหลหลาก และดุจจักรวาลถือกำเนิดและดับสูญ