เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 หวังหลิน! โลกโบราณแห่งอัสนี
เขตอัสนีอันไร้สิ้นสุด กว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต
จักรพรรดิหยวนยืนอยู่นอกแก่นทะเลอัสนี สายตากวาดมองไปรอบด้าน
ที่แห่งนี้เป็นเพียงเขตอัสนีแห่งหนึ่งของจักรวาลหลัก แต่ความกว้างใหญ่ก็เทียบได้กับทั้งจักรวาลเสวียนหวงในอดีตแล้ว
แสงอัสนีพุ่งทะลักราวทางช้างเผือกนับร้อยล้านสาย กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างอบอวลอยู่ในทุกชุ่นความว่างเปล่า แม้เจินจวินธรรมดาย่างเท้าเข้ามาที่นี่ ชั่วอึดใจก็ต้องกลายเป็นเถ้าธุลี
เขาหลอมกลั่นแก่นอัสนีและเชื่อมประสานกับเขตนี้ เพียงความคิดขยับ ก็รู้ถึงเขตแดนได้
กำลังจะจากไป ทันใดนั้น จิตของจักรพรรดิก็ไหวเล็กน้อย
กลิ่นอายหนึ่งอ่อนแรงแผ่มาจากที่ใดที่หนึ่งบริเวณชายขอบเขตอัสนี
“ระดับนภาคราม... ฟ้าดินกฎเกณฑ์สมบูรณ์สองแสนลี้หรือ?” จักรพรรดิหยวนยิ้มบาง
อานุภาพของเขตอัสนีนี้ แม้แต่ระดับอมตะก็ยังยากจะทนอยู่ได้นาน นับประสาอะไรกับระดับนภาครามเล็ก ๆ