เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 ปริศนา! เจียอิ่น
ตัวเรือมหึมาของเรือจักรวาลทอดยาวอยู่กลางความมืดนิรันดร์ ณ หัวเรือ แสงจักรวาลลุกโชนแผ่ประกาย สาดส่องไปยังซากศพแห้งผากที่นอนอยู่ข้างกราบเรือ
ศพแห้งที่เดิมทีเงียบสงบตายด้านมาไม่รู้กี่ยุคสมัยนั้น ศีรษะยกขึ้นเล็กน้อยเพียงเสี้ยวหนึ่ง
ลึกเข้าไปในเบ้าตากลวงเปล่า แสงสีแดงฉานสองจุดสว่างวาบขึ้นอย่างมืดมิด ราวกับถ่านที่ใกล้ดับกลับลุกโชนอีกครั้ง พร้อมความประหลาดใจและเคลือบแคลงอย่างเห็นได้ชัด ทอดลงบนเงาร่างดำเข้มบนบัลลังก์จักรพรรดิ ณ ยอดสวรรค์ศูนย์กลาง
“เจ้า…”
คลื่นความคิดแห่งดวงจิตที่แห้งผากและขาดเป็นช่วง ๆ หลังจากผ่านไปหลายปีก็ส่งมาอีกครั้ง ชัดเจนกว่าครั้งก่อนเล็กน้อย:
“ระดับต้นกำเนิดมายา… ถึงระยะกลางแล้วหรือ?”
จักรพรรดิหยวนประทับนั่งอยู่บนบัลลังก์จักรพรรดิ ผมขาวทอดลงบนฉลองพระองค์มังกรดำ แววตาสงบนิ่งดุจห้วงเหว สะท้อนแสงจักรวาลที่ลุกโชนอยู่ ณ หัวเรือ
เขาไม่หันศีรษะ เพียงตอบกลับเบา ๆ ว่า: