เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 125 ข้านามว่า——จักรพรรดิชั่วร้าย!
ดาราเขตอวี้เทียน หนานเจียง
ที่นี่นับเป็นชายแดนที่มหาจักรวาลเสวียนหวงยอมรับกันโดยทั่วไปแล้ว ดาราเขตแห้งแล้งร้างไร้ ปราณวิญญาณเบาบาง ดวงดาวแห่งชีวิตมีอยู่เพียงหยิบมือ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นดินแดนร้างที่ทรัพยากรเหือดแห้งหรือสภาพแวดล้อมเลวร้าย
ดินแดนที่ฉินเซียวต้องดูแลรักษานั้น อยู่บนดวงดาวอันเงียบตายดวงหนึ่งในนั้น ชื่อดาวกรวดดำ
จะเรียกได้ว่าดูแลรักษา ก็แท้จริงคือการเนรเทศ
ไร้ตำหนัก ไร้บ่าวรับใช้ มีเพียงโถงศิลาหยาบ ๆ หลังหนึ่ง ตั้งโดดเดี่ยวอยู่กลางทะเลทรายกรวดสีดำที่วายุดาราเสียดกระดูกพัดกรรโชกตลอดทั้งปี
ภายนอกโถงคือความมัวหม่นและพายุทรายชั่วนิรันดร์ ส่วนภายในโถงมีเพียงผนังศิลาเย็นยะเยือกกับความโดดเดี่ยวอันไร้ที่สิ้นสุด
ปีนั้น หลังครบสี่สิบเก้าวันแห่งการเฝ้าดวงวิญญาณสิ้นสุดลง เขาก็ถูกส่งมาที่นี่
พระประสงค์เรียบง่ายนัก คือให้ดูแลชายแดน หากไร้พระราชโองการก็ห้ามกลับราชสำนัก