กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 ตกใจอะไร พวกข้าใครเป็นพวกอ่อนแอกัน?
โลหิตดวงจิต!
รูม่านตาของร่างจำแลงชื่อหดลงอย่างฉับพลัน
การมอบโลหิตดวงจิตออกไป เท่ากับยกชีวิตและความตายให้อยู่ในมือผู้อื่นอย่างสิ้นเชิง นับแต่นั้นก็ไม่มีอิสรภาพให้พูดถึงอีก แม้แต่ความเป็นความตายเพียงหนึ่งความคิดก็ล้วนอยู่ในกำมือของจักรพรรดิหยวน
นี่ช่างร้ายกาจและกดข่มยิ่งกว่าคำสัตย์มหามรรคเสียอีก
“เจ้า……” สีหน้าของชื่อพลันน่าเกลียดลง “ข้าจะเชื่อเจ้าได้อย่างไร? หากข้ามอบโลหิตดวงจิตให้ แต่เจ้ากลับลบชื่อข้าไม่ได้ ข้าก็มิใช่หรือที่จะ……”