เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 จักรวาลเสวียนหวง ทุกฝ่ายรวมพล
ตำหนักพระสนมหลิน
ราตรีกาลล่วงลึก โคมในวังส่องแสงเหลืองอบอุ่น
พระสนมหลินยังไม่เข้านอน นางสวมชุดในวังเรียบง่ายสง่างาม ไม่แตะแป้งและเครื่องสำอาง กำลังนั่งอยู่บนตั่งนุ่มข้างหน้าต่าง อาศัยแสงโคมปักผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งอย่างประณีต
บนผ้าเช็ดหน้าเป็นดอกกล้วยไม้เงียบสงบหลายช่อ ฝีเข็มละเอียดแน่น ราวมีชีวิต
สีหน้าของนางจดจ่อและสงบราวกับความแปรปรวนของลมเมฆภายนอกทั้งมวลไม่เกี่ยวข้องกับโลกเล็ก ๆ ผืนนี้
ธิดาฉินซีเหยามาเยี่ยมตอนบ่าย แล้วก็จากไป
ตั้งแต่เด็กคนนั้นรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของเสด็จพ่อและสถานการณ์ที่ราชสำนักสวรรค์กำลังเผชิญ นางก็บำเพ็ญยิ่งขยันขันแข็ง ตัวนางเองก็สุขุมหนักแน่นขึ้นมาก เพียงแต่ระหว่างคิ้วมักซ่อนความกังวลที่ไม่อาจคลี่คลายไว้เล็กน้อย
พระสนมหลินเห็นเต็มตา เจ็บอยู่ในใจ แต่ไม่รู้จะปลอบโยนอย่างไร
สิ่งที่นางทำได้คือเฝ้าอยู่ในตำหนักนี้ ไม่ก่อความวุ่นวาย ไม่ก่อเรื่อง และรออย่างเงียบ ๆ