กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 สตรีผู้ดับสูญ! ปริศนามากมาย
นั่นคือสตรีผู้หนึ่ง
นางสวมเสื้อคลุมยาวที่มองไม่ออกแล้วว่าเดิมทีเป็นสีใดและแบบใด ผมยาวดั่งม่านน้ำตก แม้สูญสิ้นพลังชีวิตไปแล้ว ก็ยังคงไว้ซึ่งความงามเลิศล้ำเหนือกาลเวลา
ผิวพรรณดั่งหยก มิเน่าเปื่อย ซ้ำยังมีประกายวูบไหวอยู่ราง ๆ
นางคงท่วงท่านั่งตัวตรง ศีรษะเชิดขึ้นเล็กน้อย สายตามองออกไปนอกประตูโถง มองออกไปยังสุญตาอันไร้ที่สิ้นสุด
บนใบหน้าของนาง ยังคงแข็งค้างอยู่ด้วยสีหน้าสุดท้าย
นั่นคือความไม่ยอมจำนนถึงขีดสุด!
คิ้วทั้งสองขมวดแน่น ริมฝีปากแดงเม้มเข้าหากันเล็กน้อย ในดวงตาคู่นั้นที่สูญสิ้นประกายมานานแล้ว ราวกับยังลุกโชนอยู่ด้วยเปลวไฟดวงสุดท้ายที่ยังมิอาจหลับตาลงได้