เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 บุตรชายคนโตของเราผู้นี้ ช่างโชคชะตาอาภัพ
ใจของฉินเทียนจมลงเล็กน้อย
ความพร้อมของอีกฝ่ายมากล้นเกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้ไกลนัก
ถึงขั้นตัดการสั่นพ้องของโชคชะตาราชสำนักสวรรค์ได้ นี่มิใช่วิธีธรรมดาอย่างแน่นอน
หากแต่สีหน้าของเขากลับยิ่งสงบนิ่ง นั่นคือความสงบนิ่งอันเด็ดเดี่ยว
เขาไม่มองยอดฝีมือระดับนภาครามทั้งสามนั้นอีก หากเอียงศีรษะเล็กน้อย เอ่ยกับลั่วชิงอู่เบื้องหลังเสียงเบาว่า “อีกสักครู่ หากมีโอกาสก็หนีไป อย่าหันกลับมา”
จากนั้นเขาหันสายตากลับไปทางศัตรู น้ำเสียงชัดเจนและเย็นเยียบ “พวกเจ้าจับข้า ก็เพียงเพื่อใช้ข้าเป็นตัวประกันต่อกรกับเสด็จพ่อ เราจะไม่ให้โอกาสนั้นแก่พวกเจ้า”
สิ้นเสียง ภายในร่างของฉินเทียนพลันปะทุแสงเจิดจ้าถึงขีดสุด!
นั่นมิใช่แสงพลังวิญญาณ หากเป็นเปลวเพลิงสีขาวเจิดจ้าที่ดวงจิตวิญญาณและกายเนื้อลุกไหม้พร้อมกัน!
กลิ่นอายแห่งความพินาศและความเด็ดเดี่ยวแผ่กระจายออกมาอย่างรุนแรง!