เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 ยอมฆ่าผิด ดีกว่าปล่อยผิด
“หยุด!”
เหนือนภา เสียงอันเย็นชาและยิ่งใหญ่ของเจ้าโถงเซียนทั้งสี่ แฝงด้วยแรงกดดันอันน่าสะพรึง ราวกับภูเขาน้ำแข็งสี่ลูกถล่มลงมาอย่างรุนแรง ครอบคลุมลานกว้างมังกรทะยานทั้งแห่งในชั่วพริบตา
หึ่ง——
อากาศแข็งตัวนิ่งงัน
ลานกว้างที่เดิมครึกครื้นเล็กน้อยเพราะการอพยพ ในยามนี้กลับจมสู่ความเงียบตายสนิทโดยสิ้นเชิง
ทุกเงาร่างที่กำลังเคลื่อนไปยังค่ายกลเคลื่อนย้าย ไม่ว่าจะเป็นเจ้าแห่งเขตดาวหรือประมุขมรดกมรรค ล้วนแข็งค้างอยู่กับที่ ไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อยอีกต่อไป
เจตนาสังหารที่เล็ดลอดจากเสียงนั้นเข้มข้นเกินไป เข้มข้นราวโลหิตที่ไม่อาจละลายได้ เย็นจนกระดูกไขข้อสะท้านหนาว
แรงกดดันดุจน้ำขึ้นน้ำลง ส่วนใหญ่กลับกดลงไปยังมุมหนึ่งอย่างแม่นยำ——หญิงสาวที่สวมชุดยาวสีเขียวอ่อนผู้นั้น
เรือนกายเสี่ยวเสวียนแข็งทื่อไปทั้งร่าง