กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 ร้อยปีต่อมา ตามเราบุกสวรรค์นอกพิภพ!
ร่างของจักรพรรดิหยวนปรากฏกายอย่างไร้เสียงไร้ร่องรอย ณ กลางลานกว้างมังกรทะยาน บนยอดแท่นบวงสรวงสวรรค์ที่สูงเสียดเมฆนั้น
ผมขาวราวหิมะทิ้งตัวลงถึงเอว ในความว่างเปล่าไร้ลมกลับพลิ้วไหวเอง เส้นผมทุกเส้นอาบด้วยประกายฟ้าบุพกาลอันเย็นเยียบ ราวกับสามารถแข็งตัวแม้กาลเวลา
ฉลองพระองค์มังกรดำแตกสลายไปนานแล้ว ท่อนบนเปลือยเปล่าปกคลุมด้วยอักขระมังกรฟ้าบุพกาลสีทองเข้ม ลวดลายเหล่านั้นราวกับสิ่งมีชีวิต เคลื่อนไหวและหายใจอยู่ใต้ผิวพระวรกาย แผ่กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างที่ทำให้ใจสั่นสะท้าน