กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 คนใกล้ตาย จำเป็นต้องรู้อะไรมากนัก?
ลึกเข้าไปในซากปรักหักพังของจักรวาลผืนหนึ่ง ซึ่งอยู่ห่างจากดาราเขตอวี้เทียนไกลจนไม่อาจหยั่งถึง
ที่นี่ไม่มีดวงดาว ไม่มีแสง มีเพียงเศษซากทวีปที่แตกสลายลอยอยู่ในความมืดนิรันดร์
เวลาที่นี่ไร้ความหมาย มิติราวกับกระดาษที่ถูกขยำจนแหลก ทุกหนแห่งล้วนมีรอยแยกบิดเบี้ยวและกระแสกฎเกณฑ์แห่งการทำลายล้าง
ชายชราผู้ชราแก่อย่างยิ่งตนหนึ่ง นั่งขัดสมาธิอยู่บนเศษทวีปที่ใหญ่ที่สุด
เขาแก่เกินไป แก่จนผิวหนังเหี่ยวย่นเหมือนเปลือกไม้แห้งหุ้มติดกระดูก แก่จนลมหายใจยังมีกลิ่นเน่าเปื่อย
เขาหลับตาลง ราวกับได้ละสังขารอยู่ที่นี่มานับไม่ถ้วนยุคสมัย
ทันใดนั้น เขาก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น