เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 23 มหาจักรวาลเสวียนหวง ถึงเวลาต้อนรับเจ้าปกครองที่แท้จริงแล้ว
ภายในโถงจมสู่ความเงียบ
เปลวโคมไพฑูรย์สั่นไหวเล็กน้อย ทอดเงาที่ไหวไปมาลงบนผนัง
จักรพรรดิหยวนเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน
เขาเดินไปข้างหน้าต่าง ผลักหน้าต่างออก
สายลมยามค่ำคืนพัดเข้ามา พร้อมความหนาวเย็นแห่งปลายฤดูใบไม้ร่วง ปลิวเส้นผมที่อยู่หน้าผากของเขา
นอกหน้าต่างคือทิวทัศน์ยามค่ำคืนของตำหนักสวรรค์ เกาะลอยลอยอยู่กลางอากาศ โคมเซียนดุจดวงดาว ทางช้างเผือกทอดลงมา งดงามราวกับไม่จริง
“ท่านบรรพชนก่อตั้ง” จักรพรรดิหยวนเอ่ยขึ้นด้วยอำนาจกดข่มอย่างหาที่เทียบ “พวกท่านคิดว่าระดับนภาคราม... แข็งแกร่งมากหรือ?”
ฉินเฉินขมวดคิ้ว “หมายความว่าอย่างไร?”
“เราหมายความว่า...” จักรพรรดิหยวนหันกลับมา สายตาตกลงบนใบหน้าบรรพชนทั้งสอง “ระดับนภาครามกับระดับนภาครามนั้น ไม่เหมือนกัน”