กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 หวังป๋า! ณ ราชสำนัก
วันถัดมาเวียนมาถึงอย่างรวดเร็ว
พอกระดิ่งยามเช้าดังขึ้นเป็นครั้งแรก หวังป๋าก็ตื่นแล้ว
เขานอนอยู่บนเตียงจ้องเพดานที่แกะสลักลวดลายอยู่ครู่หนึ่ง กว่าจึงค่อย ๆ ลุกขึ้นอย่างเชื่องช้า
ท้องฟ้านอกหน้าต่างยังมัวหม่น มีเพียงทางทิศตะวันออกที่เรืองเป็นสีขาวท้องปลาริมขอบฟ้า
“มารดามันเถอะ หกโมงครึ่งเช้ามืดก็ต้องเข้าเฝ้าแล้ว” เขาบ่นพึมพำพลางสวมชุดขุนนาง
หนึ่งปีแล้ว
ทะลุมิติมาสู่โลกนี้เต็ม ๆ หนึ่งปี
หวังป๋ายังจำได้ว่าตนมาที่นี่ได้อย่างไร
คืนนั้นเขายังส่งอาหารอยู่ รถไฟฟ้าสองล้อของเขาเลี้ยวโค้งแล้วถูกรถบรรทุกคันหนึ่งที่บังคับไม่อยู่ชนกระเด็น