เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 262 ความต้องการครอบครอง!!
ถังโยวหว่านเบือนสายตาหนี พลางเอ่ยเสียงเบาหมายจะเดินเลี่ยงเขาเพื่อกลับเข้าห้อง ทว่าข้อมือกลับถูกเขาจับเอาไว้แผ่วเบา
แรงจับนั้นเบายิ่งนัก แฝงไว้ด้วยการหยั่งเชิงอย่างระมัดระวัง ไม่กล้าลงแรงเพราะกลัวจะทำให้เธอเจ็บ และกลัวเธอจะรังเกียจ
“โยวโยว”
น้ำเสียงของโจวฉือเหย่แหบพร่าและอ่อนล้า สลัดความหม่นหมองเมื่อช่วงบ่ายออกไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความจนใจและความเสียใจอย่างล้นพ้น
ถังโยวหว่านหลุบตาลง ปลายจมูกรู้สึกแสบปร่าเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไรออกมา
“ขอโทษนะ” เขาเอ่ยขอโทษเสียงแผ่ว ทุกถ้อยคำล้วนเปี่ยมด้วยความจริงใจ “ผมไม่ดีเอง ผมดันทุรังเกินไป ขี้หึงเกินไป แล้วก็ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่”
เป็นเช่นนั้นจริง ๆ เพียงเพราะทุกคนเรียกเธอว่าหว่านหว่าน โจวฉือเหย่ก็ไม่พอใจ จึงได้ตั้งคำเรียกขานเฉพาะตัวของเขาเองว่า ‘โยวโยว’