เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 258 หว่านหว่านของผม
ค่ำคืนช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงปลอดโปร่งและอ่อนโยน ท้องฟ้าราตรีประดับประดาด้วยแสงดาวระยิบระยับ ลมราตรีริมทะเลสาบพัดผ่านแผ่วเบา พัดพาเอาความวุ่นวายทั้งมวลในยามกลางวันจากไป
ในค่ำคืนนี้ โจวฉือเหย่กับถังโยวหว่านกำลังเดินเล่นอยู่บนทางเดินรอบทะเลสาบ
ในยามค่ำคืนผู้คนบางตายิ่ง ริมฝั่งทะเลสาบทั้งสายเงียบสงบจนเหลือเพียงเสียงลมและเสียงฝีเท้าแผ่วเบาของคนทั้งสอง เสาไฟถนนส่องประกายสีส้มอบอุ่น ทอดตัวเป็นแนวยาวไปไกลลิบตา ดึงเงาของสองร่างที่เดินเคียงข้างกันให้ทอดยาวออกไป
ยิ่งอยู่ร่วมกันนานเข้า ความเข้าใจซึ่งกันและกันก็ยิ่งลึกซึ้ง ไม่จำเป็นต้องสรรหาหัวข้อสนทนา เพียงแค่เดินเคียงข้างกัน ก็เพียงพอที่จะทำให้รู้สึกมั่นคงและใจเต้นไหว
เมื่อเดินมาถึงจุดชมวิวใจกลางทะเลสาบ โจวฉือเหย่ก็หยุดฝีเท้าลง