กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 239 เกมเล็ก ๆ
ซูเยี่ยนจิงขึ้นมาชั้นบนตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจทราบ เขายืนนิ่งอยู่ข้างประตู ยื่นแขนยาวออกไปขวางลู่หมิงชวนที่กำลังพุ่งพรวดเข้ามาได้อย่างง่ายดาย กลิ่นอายกดดันมั่นคงจนอยู่หมัด
ลู่หมิงชวนชะงักฝีเท้า สีหน้าทั้งพังทลายทั้งตกตะลึง “เดี๋ยวนะ! นายมาอยู่นี่อีกแล้วได้ยังไง? ขวางข้างล่างเสร็จก็ตามมาขวางข้างบน วันนี้นายรับจ็อบเป็นคนเฝ้าประตูประจำเลยใช่ไหมเนี่ย!”
เวินจือเซี่ยพิงกรอบประตู ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แล้วเอ่ยช้า ๆ “จะรีบไปไหนกันคะ รับเจ้าสาวมันจะไปง่ายขนาดนั้นได้ยังไง เกมฝ่าด่านยังไม่ทันได้เริ่มเลย”